فضول باشی

                                   « سوالاتی که بی پاسخ ماند؟ »

در اینجا قصد داریم تعدادی از سوالاتی که آقای آقاپور به عمد یا سهواً در پاسخ به آنها در اجتماع اعتراض آمیزی که دانشجویان در روز چهارشنبه 27/2/88 در سالن تیز فهم برگزار کرده بودند را برای یاداوری دوباره خاطر نشان کنیم!!!!

1- روشن نبودن حیطه وظایف و مسئولیت بخشهای مکلف مدیریتی «روابط عمومی، امور اداری، امور فرهنگی و.... » و انتقاد از برخی از فعالیتهای فرهنگی و متفرقه دانشگاه که با هزینه های کلان انجام می شود بدون تائید در شورای فرهنگی؟؟؟؟

2- هدف و منظور از انتشار دو هفته نامه پیام نور؟ هزینه این عمل از کدام ردیف بودجه تعیین می شود؟ آیا در شورای فرهنگی تائید شده است؟ آیا تمام 23 مرکز پیام نور چنین هزینه گزاف و غیر ضروری را متحمل می شوند؟ آیا هدف از این کار تبلیغ آقای آقاپور برای انتخابات نمایندگی مجلس شورای اسلامی در دوره بعد نیست؟

3- عدم موافقت و ستگ اندازی دانشگاه از تشکیل شورای صنفی و انجمن اسلامی دانشجویان چیست؟

4- حضور نیروهای امنیتی  با لباس شخصی همراه با اسلحه و ادوات جنگی و ملاقات های مکرر این افراد که با هماهنگی بسیج دانشجویی با آقای آقاپور می شود چیست؟

5- .طبق آیین نامه انتخاباتی 2 نفر دانشجو به نمایندگی از دانشجویان باید در جلسه کمیته انتخاباتی حضور داشته باشند. این افراد را معرفی کنید و معیار انتخاب این افراد را توضیح دهید؟ آیا کسانی که از طرف ریاست به این سمت منصوب می شوند قادر به مخالفت با ریاست و حمایت از دانشجو خواهند بود؟

6- اعضای شورای فرهنگ چه کسانی هستند و افرادی که به صورت مستقیم و خارج از قانون به وسیله شما آقای آقاپور به این شورا منصوب می شوند طبق کدام قانون می باشند و چه ضرورتی دارند؟

7- آیا برگزاری امتحانات ریزش آن هم به این حد بسیار بالا نشان از ضعف و ناتوانی قسمت آموزش نیست؟

8- توضیح در مورد جو بسیار امنیتی دانشگاه و چرا در این جلسه آقای بلاغی به عنوان رئیس حراست شرکت نکرده و پاسخگو به عملکرد خود و زیر مجموعه خود نیست؟

9- لزوم برگزاری و هدف از برگزاری سمینار و نمایشگاه روابط عمومی و دستاوردهای پیام نور با مبلغ بالغ بر 12 میلیون چه بوده است؟ آیا اسراف معنی دیگری جز خرج کردن پول در جایی غیر لازم و غیر ضروری دارد؟ و هدف از برگزاری این چنین مراسمات چیست؟

10- پاسخ ندادن به سوالات که روز چهارشنبه به اسم چه کسی پاسخگوست انتشار یافته بود؟

27/2/1388روز یکشنبه، دانشگاه پیام نور مرکز تبریز:

 در ادامه به تحصن 600 نفر از دانشجویان در روز چهارشنبه 23/2/1388 در اعتراض به رفتارهای غیر مسئولانه و غیر منطقی مسئولانی که با عقده ها و کم بود هایی که دارند مانع از پیشرفت و بلوغ فکری دانشجو می شوند. درحالی برگذار شد که بیش از 900 دانشجو با حرکتی کاملا بی سابقه در تاریخ دانشگاه پیام نور به کمبود های صنفی و خفقانی که بر دانشگاه حاکم است اعتراض خود را اعلام کردند. این حرکت پر شکوه نشان از فشاری است که دیگر تاب تحمل نبود و بیانگر بی عدالتی است که به دانشجوی پیام نوری شده است. هیچ کس حق ندارد به اندیشد چون که هیچ اندیشه ای این ذلت را نخواهد پذیرفت. غذای مناسب حرام، تفکر از هر نوع حرام، مطالبه حق و حق خواهی حرام،. رفتار نا مناسب و تحقیر آمیز مسئولین و کارکنان با دانشجویان واجب. شاید این موضوع شما را به خنده وادارد ولی حقیقت تلخی است. که این فرعونان زمان نفس کشیدن را برای دانشجوی پیام نوری حرام کردند. با زرنگی تمام از احساسات دانشجو استفاده کردند و مانند گرگ در لباس میش ظاهر شدند و قاعله را با وعده و وعید های تو خالی ختم بخیر کردند. تنها به این بسنده نکردند و با پور روئی تمام بانیان این حرکت حق طلب را با ابزار های دمکراسی محکوم به سود جوئی کردند ....

دانشگاه پیام نور مرکز تبریز امروز پر شور تر از هر روز دیگر و افکار کاملا دمکرات طلب به شب رسید، درست است یک حرکت کاملا آزاد، که در بین   خدعه یک سری جبار که بیشتر در اندیشه های قبل از هجرت و دوران جاهلیت به سر می برند گرفتار آمد. آزادی که اسیر شد. خفقانی که امروز پشت قانون شدت یافت. سادگی و پاک بازی دانشجویانی که با تیرگی به عمر ظلمت افزود. مسئولان فکر نکنند که این روح عزت طلب آنها را آسوده خواهد گذاشت. روی سخن من با تو است ای دانشجو آگاه باش آنهایی که امروز حق طلبی را با سود جوئی محکوم می کنند. تو را از نفس کشیدن هم خواهند گذاشت.

امضا 13-   

مرا با فریاد های بزرگ صدا کنید گوش های گرفته از فسادم را پاره کنید و چشم های بسته از ظلمم را با روشنایی اعتراض باز کنید و من باید اعتراض کنم. و تو غرور ظالمانه ی ظلمت تو را توانایی خندیدن خواهم گرفت.

دانشگاه به عنوان مهمترین مرکز اعتراض و دانشجو عنصر اصلی آن همیشه ی تاریخ جنبش دانشجویی هیچگاه خودش را مدیون به وضعیت های موجود ندانسته و پای در میدان نقد و مطالبه نموده است.

حال دانشگاه پیام نور و وضعیتی که خواسته و ناخواسته بر آن حاکم است :

دانشگاه پیام نور با توجه به اهداف تشکیل آن و محوریتش بر موضوعی که دانشجو حداقل زمان را در دانشگاه سپری می نماید مسئله ای است که هیچ وقت نمیتواند دلیل بر وضعیت نا امید کننده ی آن باشد. عدم توجه به مسائل صنفی دانشگاه به طوری که دانشجو را مجبور به تحمل زمانی کند که در دانشگاه است و ترک آن به مثابیه رهایی از آن تلقی میشود. عدم توجه به مسائل سیاسی در این دانشگاه نگاه درجه چندمی به این دانشگاه قبل از هر طیفی معطوف به مسئولان این دانشگاه میباشد که به هر حال سعی در ایجاد فضای غیر سیاسی و در نتیجه از بین بردن هر گونه شور و شعور سیاسی یک دانشجوی پیام نور است. مگر این نیسست که مقام معظم رهبری فرموده است که دانشجو باید شعور سیاسی داشته باشد.

هیچ کس مجرم نیست تا اینکه رم او ثابت شود (( اصل بر برائت است )) چگونه است که قبل از محاکمه مجازات میکنند. به نام حق کوچکترین حقوق فردی را زیر پا میگذارند این چه منطقی است. تنها مدینه ی فاضله که نیاز به پلیس امنیت اجتماعی ندارد دانشگاه است. پلیسی که مشروعیت خود را از قانون میداند با بی قانونی اعمال زور میکند. و مرز دانشگاه را از جامعه با تفکر و اندیشه های انثلابی دهه ۶۰ با ادبیاتی چون زور و کمیته انظباتی ها و گزارش ها و حتی پلیس ۱۱۰ که این ادبیات همگی خالی از منطق و انسانیت است و اصل اعمال زور مختص حیوان است و نه دانشجو جدا میسازد این مقام به ظاهر منطقی با چنین رفتار هایی کاملا غیر منطقی مینماید.

عدم وجود شورای نظارتی و حمایتی از دانشجو با وجود تصویب در شورای فرهنگی دانشگاه و عدم وجود شورای صنفی چنین ستم ها و بی ملایمتی ها را تشریح میکند. اما این گونه هم نخواهد ماند تاریخ جواب چنین ستمگران طاغوتی را بارها داده است. هیچ کاه خورشید پشت ابر نمانده است. به امید طلوعی پر شکوه تر !!!